دهکهنه فلارد

روستای دهکهنه.

(شهر ارنک )

رئیس ملا منوچهر رئیسی

باعرض سلام و خسته نباشید خدمت تمام بزرگوارانی که این مقاله را میخوانند، این مقاله درمورد روستای دهکهنه یا شهر قدیمی ارنک میباشد، که چگونه از یک شهر بزرگ و متمدن به روستایی کوچک و دورافتاده تبدیل می‌شود و مردم آن چگونه از شهر ارنک به اقصی نقاط کشور و حتی خارج از کشور مهاجرت کرده و شهر را خالی از سکنه میکنند.

با درود و سپاس فراوان وحیدرئیسی هستم یکی از اعضای کوچک ایل رئیس و روستای دهکهنه

کلیات:

روستای دهکهنه یکی از روستاهای دهستان پروز بخش امامزاده حسن در شهرستان فلارد از استان چهارمحال و بختیاری میباشد،مردم این روستا لر هستن و گویش آنها زبان لری میباشد، روستای دهکهنه با هزار و هفتصد متر ارتفاع از سطح دریا در ۲۴۰کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد، مرکز استان چهارمحال و بختیاری قرار گرفته است. در گذشته این روستا به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی به عنوان مرکز مبادلات مردم پشت کوه فلارد بوده،
روستای دهکهنه در تاریخ بنابر موقعیت حکومت کشوری دارای کدخدایانی می‌بود که یکی از معروفترین آن ها کدخدا مرادعلی گپ میباشد.
شغل اکثر مردم دهکهنه دامداری(بز و میش) و کشاورزی (جو و گندم) هست .
اهالی روستا آب خود را از آب چشمه تأمین می‌کنند،

آداب و رسوم :

مردم روستای دهکهنه آداب و رسوم خاص خود را دارند که پس از قرن ها آنرا حفظ کرده اند، اگر چه گذر زمان سبب شده است که بسیاری از آداب و رسوم روستا کم رنگ شود، اما زیبایی این آداب و رسوم سبب شده که برای نسل جدید جذاب باشد.

تولد:

در گذشته در روستای دهکهنه آداب و رسومی مخصوص تولد نوزادان رواج داشت که هرچه زمان به جلو رفت و امکانات بیشتری فراهم شد، این رسوم نیز رفته رفته کمرنگ تر شدند.
به دلیل تولد کودک در روستا و به دور از بیمارستان و امکانات آن، زنانی در بین روستا وجود داشت که به قابله شهرت داشتند و در هنگام تولد کودک به زائو کمک میکردند، تا به راحتی کودک را به دنیا بیاورد.
در روستا گهواره های چوبی با روش خاص ساخته می‌شد که به آنها *ته ته* گفته می‌شد و نوزادان را با شیوه خاصی به آن محکم می‌بستند.
در ته ته های نوزادان اشیایی را آویزان میکردند که برای سرگرمی نوزاد بود و هریک از آن نماد خاصی محسوب میشد،
این اشیا شامل مهره هایی از سنگ های مختلف بودند که برای چشم زخم کاربرد داشتند،
برای نوزاد اسفند دود میکردند تا از چشم بد دور باشد.
گاهی پنجه یا موی گرگ را به گهواره نوزاد آویزان میکردند; زیرا معتقد بودند که هرجا اثری از گرگ باشد جن یا آل از آنجا دور میشود.

ازدواج

ازدواج در روستای دهکهنه، آداب و رسوم خاصی دارد .
یکی از رسومی که در گذشته بین اهالی روستا رواج داشت ناف بران بود.
طبق این رسم دختر و پسر را از ابتدای کودکی برای یکدیگر انتخاب میکردند، و وقتی به سن ازدواج می رسیدند رسوم عقد و نامزدی را برای آنها بجا می آوردند.
این رسم امروزه کمرنگ شده است.
این روزها در روستا به شیوه های سنتی خانواده داماد برای خاستگاری به خانه عروس می‌روند، مادر داماد یک روسری زیبا بر سر عروس می کند که نشانه نامزدی عروس است.
در مراسم های عروسی ساز و دهل مخصوص عروسی را می‌نوازند و اشعار و ترانه های مخصوص عروسی را که با ریتم های شاد هستند میخوانند و می‌نوازند، و زنان و مردان با پوشیدن لباس محلی (لری) یک دایره تشکیل داده و رقص لری که همراه با دستمال است را برگزار می‌کنند.
مردها هم رقص بخصوصی برای خود دارند، که به آن رقص ترکه بازی می‌گویند، که در مجالس مردانه برای شادی و سرگرمی بین افراد انجام می‌شود.